آخرین مطالب وب سایت روستای مارکده

گزارش نامه 228 نیمه اردیبهشت 1400

قوم غضب      امروز یکی دو ساعتی، به منظور شرکت در مراسمی، توی مسجد نشسته بودم. مداحِ محلی مراسم، از آخوندی مارکده­ ای حاضر در مسجد، دعوت به سخنرانی کرد. آخوند پشت میکرفن قرار گرفت، هنوز در حال مقدمه چینی؛ از دست شیطان به خدا پناه بردن بود که آخوندی دیگر، غیر مارکده ­ای، از […]

گزارش نامه 227 اول اردیبهشت 1400

      هیچ ارتباطی با روح ندارد        زخارف جمع زُخرُف عربی است. زخارف یعنی زرق و برق، چیزهای دروغین، چیزهای غیر اصیل، ظاهر آرایی، هرچیز کم ارزش و یا بی ارزشی که آراسته شده.        من اولین ­بار این کلمه را از زبان آخوندهایی که برای روضه خوانی به مارکده می­ آمدند توی مسجد از […]
گزارش نامه 226- نیمه فروردین 1400

گزارش نامه 226 نیمه فروردین 1400

در آغاز باید به سه نکته اشاره کنم نکته ­ی اول اینکه ما آدم ­ها موجودات نیازمندی هستیم و زیست ما و زنده ماندن ما و سلامت جسمی و روانی ما بستگی به چگونگی تامین این نیازها دارد اگر یک حداقلی از این نیازهای ما برآورده نشود دچار درد، رنج، گرفتاری ­های روانی و حتی با مرگ روبرو خواهیم شد. نکته دوم اینکه منابعی که نیازهای فیزیکی و اجتماعی و روانی ما آدمیان را به دست می دهند محدود هست، کم هست و به راحتی به دست نمی ­آید و آنچه هم که بدست آمده خیلی آسان، و به دور از تبعیض و به اندازه نیاز، در اختیار همه قرار نمی­ گیرد، چگونگی بدست آوردن منابع مورد نیاز و نیز مقدار این منابع مورد نیاز که به دست می­­ رسد هم تعیین کننده در سلامت جسم و روان هست این دو نکته و یا موضوع، بسیار اساسی و حیاتی ­اند ندانستن، نشناختن و بی اعتنایی به آنها درد، رنج و مرگ را در پی دارد. نکته سوم این است که خوب زیستن هنر است و هر چیزی که هنر نام گرفت آموختنی است در کجا هنر خوب زیستن را باید آموخت؟ بدون شک در خانواده و در کنار پدر و مادر. در این هم تردیدی نیست که شخصیت ما در کودکی و در خانواده و در کنار پدر و مادر و با آموزه ­های پدر و مادر، شکل می ­گیرد شکل ­گیری شخصیت هریک از ما بستگی مستقیم به دانایی، مهربانی و سلامت روانی پدر و مادر و امکانات آنها دارد. هر یک از ما با توجه به شخصیت شکل داده شده در خانواده برای به دست آوردن منابع جهت رفع نیازهای خود در طول زندگی، روش­ هایی را بر می­گزینیم.

گزارش نامه 225 اول اسفند 99

هریک از ما دیده ­ایم، هنگام مرگ پدر و یا مادری، بعضی از فرزندان، بیشتر از بقیه و نیز بیشتر از حد معمول می ­گرید، بی ­تابی می­ کند، فریاد می ­کشد، خود را غمگین نشان می­ دهد، مرتب روی گورستان می ­رود و زاری می­ کند، گل می ­برد، شیرینی توزیع می­ کند، فاتحه می­ خواند، برای مراسم یادبود او جمعیت زیادی دعوت می­ کند، مفصل پذیرایی می نماید و خیرات فراوان می ­کند.

آخرین دیدگاه های وب سایت روستای مارکده

دیدگاهی برای نمایش وجود ندارد.